VPROJazzLive

Reinke Witte Mahieu

VPROJazzLive, uitzending donderdag 18 februari. Eind januari werd-ie gepresenteerd, de nieuwe cd van het nieuwe trio van gitarist Bernhard Reinke: Waiting for the bora. Een subtiel powertrio, zo mag je Reinke Witte Mahieu wel noemen. Naast Reinke zijn dat drummer Onno Witte en bassist Wiro Mahieu. Power, want die jongens weten van wanten, zowel op dit album als live on stage; en subtiel, want dynamiek, melodie, kleuring, sfeer en ritmische patronen getuigen bij alle drie van grote muzikaliteit en inventiviteit. Stevig als het moet, lyrisch als het mag, en als het éven kan flink groovend. In de uitzending van 18 februari laten we een paar stukken van de nieuwe CD horen maar draaien we ook een paar tracks van eerdere bands van Bernhard Reinke; èn we hebben een opname van een concert door Reinke Witte Mahieu op 10 februari jongstleden in Trianon in Nijmegen. Foto: Anneke van den Broek.

Deel 1: 100218vprojzzlva

Deel 2: 100218vprojzzlvb

Bernhard Reinke (1952) begon ooit als rockgitarist – in vuur en vlam gezet door het spel van Jimi Hendrix, die volgens hem nog altijd de grootste gitarist van de vorige eeuw genoemd moet worden. Met alle respect voor andere geniale musici natuurlijk… Reinke was aanvankelijk als autodidact aan het werk, maar in de jaren ’80 studeerde hij aan het Hilversums Conservatorium bij Wim Overgaauw. Tussen 1986 en 1992 had Reinke het trio Transfusion met drummer Fred van Vloten en bassist David de Marez Oyens, en daarna volgden onder meer de band Roller Coaster en Bernhard Reinke’s Xpedition. En nu is er dus het trio met Onno Witte en Wiro Mahieu, èn die nieuwe CD. Onno Witte, geboren in 1971, is een veelgevraagd slagwerker sinds hij in 1998 afstudeerde aan het Brabants Conservatorium. Bassist Wiro Mahieu werd in 1996, toen hij de Wessel Icken prijs won, al geprezen vanwege zijn gedurfde stijl.

justheardit

In het programma hoor je allereerst het titelstuk, Waiting for the bora. In het interview (zie hieronder) met Reinke vroeg ik hem naar de betekenis van die titel en hij legde uit dat de “bora” een storm is die aan de Kroatische kust kan huishouden als koude lucht uit de Alpen in kontakt komt met het warme water van de Adriatische Zee. Aan het eind van zomerse middagen is het daar altijd afwachten: komt er storm, of blijft het rustig… De foto op de cover van het album is wat je ziet als je over de zee uitkijkt naar de samenpakkende wolken die de bora aankondigen. En natuurlijk is het wachten op dat natuurgeweld ook een metafoor: is ons leven niet bepaald door de zekerheid van het einde, en de onzekerheid over het wanneer van de dood? Enfin, kijk en luister naar het interview met Bernhard, die daarin openhartig vertelt over zijn persoonlijke ervaringen die hem tot deze serieuze maar ook inspirerende thematiek hebben gebracht.

twisted

Speellijst:

1. Waiting for the Bora (Reinke). Van de CD “Waiting for the Bora”. Reinke Witte Mahieu.
2. Landscapes & Lightness (Reinke). Idem.
3. Dromedaris (Reinke). Live opgenomen in Trianon, Nijmegen, 10 februari 2010.
4. Purgatory (Reinke). Idem.
5. Just heard it (Reinke). Idem.
6. Twisted (Reinke). Idem.
7. (Is this) all there is? (Reinke). Idem.
8. Du Vent (de la Chiappa) (Reinke). Van de CD “Moving Images”. Roller Coaster.
9. Paravan (Reinke). Idem.
10. After the Rain (Reinke). Van de CD “Cabo Blanco, from a distance…”. Transfusion.
11. Shadow Dancin’ (Reinke). Idem.
12. Cabo Blanco (Reinke). Idem.
13. Lazy Blues (Reinke). Van de CD “Waiting for the Bora”. Reinke Witte Mahieu.
14. Get you there (Reinke). Idem.

NB Roller Coaster was een kwartet met Taco Gorter (drums), Arthur Rombouts (keyboards) en Erik Schoonderwoerd (bas). Transfusion was een trio met David de Marez Oyens (bas) en Fred van Vloten (drums). En in beide gevallen natuurlijk Bernhard Reinke (gitaar).

Interview:

interviewbernhardreinke1

bernhard2

bernhard3

tags: Bernhard Reinke, Onno Witte, Wiro Mahieu