Op woensdag 16 mei werd in het Bimhuis in Amsterdam de VPRO/Boy Edgarpijs 2012 uitgereikt aan saxofonist Yuri Honing.
VPROJazzLive deed live verslag van deze avond met een uitzending op Radio 6 van 20:00-24:00.
Het programma was ook live te volgen op digitale TV en internet via Cultura 24. Na 16 mei zullen alle concerten van de avond ook online terug te horen zijn via deze site.
Voor deze avond stelde Yuri Honing een speciaal programma samen, met om
20:05 Opening
20:20 Yuri Honing Acoustic Quartet met als gast de Belgische pianist Jef Neve.
21:00 uitreiking van de prijs door Ellen ten Damme
22:00 Gabriel Rios – gitaar, vocals met andere musici
23:00 Wired Paradise
(foto joost van de broek)
December j.l. bracht Yuri Honing zijn vijfde Winterreise, met Roos en Torre Florim en binnenkort het nieuwe album “True” van zijn Acoustic Quartet. Bovendien heeft deze saxofonist, componist en bandleider ook nog de VPRO/Boy Edgar Prijs 2012 gewonnen. In het juryrapport wordt hij geprezen om zijn grensverleggende en grensoverschrijdende eigenschappen. Tijdens het interview blijkt hoe deze inherent zijn aan zijn persoonlijkheid.
Door Charlie Crooijmans (gepubliceerd op 3 februari)
Gefeliciteerd met de VPRO Boy Edgar Prijs! De komende tijd sta je wereldwijd op de grootste festivals in meer dan 70 landen!
“Die optredens in het buitenland zijn niet zo bijzonder. Ik ben blij dat we in het Nederlandse clubcircuit staan; Nederland wordt eindelijk wakker!”
Je bent vanwege de prijs bij DWDD geweest, was het moeilijk om je in één minuut te presenteren?
“Ik ben wel vaker bij De Wereld Draait Door geweest, maar die minuut blijft een uitdaging. Mijn jazzrockgroep Wired Paradise is hier uitermate geschikt voor; even goed knallen. Het zou bovendien een stuk lastiger zijn geweest om Ruben Samama, de bassist van mijn akoestische kwartet even uit New York over te laten komen. En ook al is het één minuut, Matthijs van Nieuwkerk is wel de enige die zijn nek uitsteekt om muziek te laten zien voor een miljoenenpubliek.”
Het is een tegenwoordig trend om hard en virtuoos te spelen, ben je daarom een andere koers gaan varen met jouw akoestische kwartet, dat veel zachter en trager is?
“Ik houd me niet bezig met trends, want die vertegenwoordigen de mainstream. De randen zijn altijd veel interessanter. Wat ik in mijn hoofd heb, probeer ik voor elkaar te krijgen door bijvoorbeeld een goed team samen te stellen. De muzikanten komen uit verschillende generaties. Wat ik absoluut niet wil, is werken met invallers. Het moet een vaste band zijn zoals een popband. Mijn muzikanten moeten goed kunnen spelen, een groot inzicht hebben en ik moet op ze kunnen bouwen. Het is een behoorlijke lijst van verwachtingen en daarom zitten er ook internationale muzikanten in mijn team. Het vergt een groot organisatievermogen om alles goed voor elkaar te krijgen. Ik plan altijd flink vooruit aangezien sommigen een eigen band moeten runnen.”
Je speelde in 2004 op het North Sea Jazz met de Libanese zangeres Rima Khcheich (Orient Express). Hoe heb jij je de Arabische muziek eigen gemaakt? klik op lees verder
Uitzending op Radio 6: donderdag 10 mei 2012, 23.02-01.00 uur. Het verhaal van Robert Wyatt laat zich niet gemakkelijk samenvatten. Ooit was-ie drummer en zanger bij de Soft Machine, aan het eind van de jaren ’60. Hij werd uit de band gezet want niet intellectueel genoeg. Startte een eigen band met een naam die direct naar Soft Machine verwijst (Matching Mole = Machine Molle = zachte machine). Viel door een tragisch voorval uit een raam en is sindsdien gekluisterd aan een rolstoel. Hij maakte al die jaren met enige regelmaat soloplaten – nooit grote commerciële successen, maar door liefhebbers, en zeker ook door andere muzikanten, altijd zeer hoog gewaardeerd. Hij speelde en zong met Roger Waters, Brian Eno, Carla Bleij, Jo Bogaert, Paul Weller en tal van anderen. Maakte filmmuziek. Werkte mee aan talloze projecten op het gebied van jazz, experimentele muziek, “gewone” pop, en zelfs een religieus stuk van Bruno Coulais. En schreef intussen tientallen prachtige juweeltjes, subtiel, onconventioneel, soms vervreemdend, maar altijd met een eenvoud van melodie die tegelijk de schoonheid ervan is, met een helderheid in instrumentatie en klank die overtuigt, en met een stem die meer is dan alleen een zangstem: een instrument als geen ander. Aan de muziek van Robert Wyatt werd vorig jaar een tribute-concert gewijd, door onder meer Annie Whitehead, Chris Cutler en Dagmar Krause. In het Bimhuis in Amsterdam, op 19 mei 2011. De opname daarvan kunnen we volgende week laten horen, en hier op de site hebben we dan een video-impressie mèt interviews. In déze VPROJazzLive een terugblik op vooral het oudere werk van Wyatt.
In VPROJazzLive op woensdag 9 mei een concert van het trio van gitarist Jim Hall.
Er is bijna geen jazzgitarist te vinden die niet werd beïnvloed door Jim Hall.
Wat Bill Evans voor de piano was en is Jim Hall nog steeds, voor de gitaar.
Op 21 april van dit jaar speelde hij in een bomvol Bimhuis in Amsterdam. Jim Hall is bijna tachtig. Heeft problemen met zijn rug: leunend op een wandelstok, krom lopend kwam hij het podium op. Dat verhinderde allemaal niet, dat hij vervolgens prachtig ging zitten spelen. Samen met de geniale ritmesektie van contrabassist Scott Colley en slagwerker Joey Baron werd dit het zachtste jazzconcert ever heard!
(foto jelle van der hijde)
In deze uitzending ook muziek van the Rawfishboys, zoals deze track Lighea
Herhaling (van 19 december 2010) op Radio 6: donderdagavond 3 mei 2012, 23.02-01.00 uur. Het Zwitserse kwintet Ronin van pianist Nik Bärtsch bracht in september 2010 een CD uit met de titel Llyria. De CD verscheen vlak voor een concert dat Ronin gaf in Paradox in Tilburg, op 8 oktober van dat jaar. Ronin wordt wel aangeduid als een zen-funk kwintet, en de muziek die Bärtsch maakt betitelde hij zelf meer dan eens als “ritual groove music”. De composities van Nik Bärtsch heten altijd “Modul” en dan een volgnummer, en die stukken zijn altijd opgebouwd uit kleine melodische elementen die steeds maar herhaald worden terwijl ze intussen beetje bij beetje veranderen. De muziek van Ronin heeft voor veel toehoorders een bezwerend en bijna hallucinogeen karakter. Het is altijd muziek die uit patronen is opgebouwd en die daardoor weer nieuwe patronen suggereert. Luister hier naar de hele uitzending:
In VPROJazzLive op woensdag 2 mei 2012 een concert van het Bart Wirtz Quintet Bart Wirtz is een van die saxofonisten die met een flexibele stijl en open geest het hele spectrum van free tot funk en van hardbop tot nu-jazz kan bestrijken.
Voor zijn nieuwe cd iDreamer stelde hij een droomband samen met topmusici uit New York, en nu trad hij op met de fenomenale Amerikaanse trompettist Jeremy Pelt.
Moderne jazz, maar duidelijk geworteld in de amerikaanse bebop traditie.
Uitzending op Radio 6: donderdag 26 april 2012, 23.02-01.00 uur. Een opname uit de Rolf Liebermann-studio in Hamburg van de NDR, èn een opname die gemaakt werd in Baden-Baden door de SWR. Via de EBU, de European Broadcasting Union, krijgen we regelmatig mooie jazzopnamen uit Duitsland, Engeland en andere Europese en niet-Europese landen. Van de NDR een opname van het Jeff Ballard Trio (vorig jaar november trouwens ook opgenomen in het Bimhuis), met naast drummer Jeff Ballard: altsaxofonist Miguel Zenón en gitarist Lionel Loueke. Tweede helft van deze aflevering een SWF-opname van Phantom Orchard en Spunk, vrije impro van jewelste. Daartussenin een mooie versie van Body and Soul door het jonge pianotrio van Thomas Maasz.
In VPROJazzLive op woensdag 25 april het concert van Marc Ribot & Ceramic Dog.
Postpunkrockimpro – zo moeten we dat noemen: het concert van Marc Ribot en Ceramic Dog in het uitverkochte Bimhuis op 24 oktober 2009. Af en toe keihard, soms ook ingehouden.
Zijn gitaar klinkt bijtend en hoekig, af en toe ook heel soepel. Marc Ribot is altijd herkenbaar, of hij nu bij John Zorn, Elvis Costello of Tom Waits speelt.
Ceramic Dog staat in het teken van intelligente improvisaties vol dynamiek. Ingehouden stukken worden afgewisseld met knallende riffs en hectische grooves, van Cubaans tot rock, punk en noise.
Uitzending op Radio 6: donderdag 19 april 2012, 23.02-01.00 uur. Twee opnamen uit de Rolf Liebermann Studio in Hamburg, gemaakt door de NDR en beschikbaar gesteld via de EBU (European Broadcasting Union). Op 19 mei 2011 speelde de Jack DeJohnette Group een studioconcert van ruim een uur met louter eigen stukken van deze in 1942 geboren Amerikaanse drummer. Met in de gelederen Rudresh Mahanthappa (altsax), George Colligan (toetsen), Dave Fiuczynski (gitaar) en Jerôme Harris (bas). En op 8 augustus 2011 trad in dezelfde studio La Planète Quartet op. Subtiele muziek met Aki Takase (piano) die tevens het merendeel van de composities schreef, Louis Sclavis (klarinet), Vincent Courtois (cello) en Domonique Pifarély (viool). Maar om de uitzending een mooie aftrap te geven twee tracks van de splinternieuwe CD van gitarist Marzio Scholten.
In VPROJazzLive op woensdag 18 april een concert van Yeraz, met saxofonist Trygve Seim en accordeonist Frode Haltli
Op het album Yeraz spelen saxofonist/componist Trygve Seim en accordeonist Frode Haltli subtiele, emotionele duetten die zich bewegen tussen klassiek, jazz, Noorse melancholie en Armeense volksmuziek.
Yeraz verscheen op het ECM-label, net als eerdere albums van de Noorse musici.
Een opname uit het Bimhuis van 26-3-10
VPROJazzLive deed live verslag van deze avond met een uitzending op Radio 6 van 20:00-24:00.
Aan de muziek van Robert Wyatt werd vorig jaar een tribute-concert gewijd, door onder meer Annie Whitehead, Chris Cutler en Dagmar Krause. In het Bimhuis in Amsterdam, op 19 mei 2011. De opname daarvan kunnen we volgende week laten horen, en hier op de site hebben we dan een video-impressie mèt interviews. In déze VPROJazzLive een terugblik op vooral het oudere werk van Wyatt.
.jpg?width=60)
